Februadetox

Februari. Ik heb maar één associatie met die maand: alcoholdetox. Niet door mezelf uiteraard. Ik heb er nooit aan gedaan. Ik hoef niet te wachten tot de kortste maand van het jaar om alcohol aan de kant te zetten.

Een vriendin van me is het wel gelukt om die 28 dagen vol te houden. Het was blijkbaar inspirerend want maart riep ze onmiddellijk uit tot een maand zonder vlees. Ik begon me toen een beetje zorgen te maken: wat volgt er? Een maand zonder seks?

Gelukkig zijn we nog niet zover. Een suikervrije maand, daar doen velen aan mee. Het lijkt me een veel grotere uitdaging dan het even zonder biefstuk of wijntje te moeten stellen. Suiker zit overal, vaak verstopt onder andere namen. Sommigen ervaren zelfs een soort cold turkey als ze plots minder suiker binnenkrijgen. Vermoeidheid, depressie, hoofdpijn en spierpijn- dat kan allemaal ook al is suiker niet verslavend.  Maar het doet onze hersenen dopamine afgeven. Dit ”gelukshormoon” activeert het gevoel van beloning. Het is dus logisch dat we zo ontzettend gehecht zijn aan suiker.

Tenslotte zijn suiker, drank en vlees guilty pleasures. Suiker hebben we nog enigszins nodig. Alcohol en vlees, daarentegen, niet.  Dat laatste kan je gerust vervangen. Wat we een behoefte aan vlees noemen is de facto een drang naar vet en eiwit. Alcohol? Pure gif… Wie wil zich nu bewust blijven vergiftigen? Het is net als met sigaretten: je stopt er gewoon op een gegeven dag mee.

Helaas zijn er veel dingen waar we minder invloed op hebben. Want probeer nu eens een maand zonder plastic of palmolie door te staan. Het lijkt me een uitdaging van een andere orde.

Orangutans have to die

Palmolie. Het klinkt best leuk. Tot je erachter komt dat palmolieplantages een serieuze ravage aanrichten. Massale ontbossing van regenwoud baant wilde dieren uit hun natuurlijke habitat.  In Indonesië is 70% van de palmolieplantages aangelegd op plekken waar eerst regenwoud was. Tijdens mijn reis naar Maleisië besefte ik pas hoe vreselijk die industrie was. Ik zag uitgestrekte plantages en dieren die ingeperst zaten langs een kleine strookje woud rond de oevers van Kinabatangan.

Palmolieplantage in Maleisië AFP

De omvang van plantages verbaast helemaal niet als je denkt aan de opbrengst: palmolie is goedkoop en tegelijkertijd breed inzetbaar. Je vindt het in allerlei producten van pizza, chocolade, brood, koekjes, snacks tot biobrandstof, soepen, babyvoeding, cosmetica en schoonmaakartikelen. Het lijkt moeilijk om eraan te ontsnappen.

Ooit ondernam ik een poging om (ten minste gedeeltelijk) palmolievrij te leven. Ik begon met cosmetica want ik bakte al lang mijn eigen brood en koekjes. Na een uitgebreide zoektocht vond ik eindelijk een palmolievrij shampoo. Helaas was het niet alleen duur maar ook verschrikkelijk voor mijn huid. Ik dacht toen:

orangutans have to die. Ik wil er normaal uit zien.

Mijn enthousiasme was dus redelijk snel weg. We zijn ondertussen 5 jaar later. Ik denk dat ik er nu wel klaar voor ben om de shampoo helemaal te droppen. Er zitten sowieso schadelijke stoffen in vele producten. En ik zie het niet zitten om de lange beschrijvingen te ontcijferen in de winkel. No poo, enkel water dus. Dat wordt het. Of desnoods een zelf gemaakte shampoo. Eenmaal mijn Palmolive (wat een ironie) op is…

Gelukkig ben ik geen Nutella freak. Tenminste één opoffering minder.

Herinner je je dit nog? Niet zo lang geleden… 

Het shoppen blijft wel lastig want palmolie wordt onder duizenden namen verborgen. Neem even een kijkje… Zo is een uitstapje naar een winkel een ontdekkingsexpeditie.

Palmolie uit je leven bannen vergt wel een beetje moeite maar het kan! Zeker overwegen waard als je denkt aan de gevolgen: De grote vraag naar palmolie leidt tot grootschalige ontbossing in tropische bossen voor de aanleg van uitgestrekte plantages. Plaatselijke gemeenschappen en inheemse volken worden van hun grond verdreven en verschillende diersoorten zoals de Sumatraanse tijger en orang-oetan worden door afname en versnippering van hun leefgebied tot de rand van uitsterven gebracht.  Bovendien is palmolie allesbehalve gezond: het bevat meer verzadigd vet dan andere oliesoorten wat het cholesterol van het bloed verhoogt…

Wil je voor de verandering een mand zonder palmolie proberen? Palmolie Vrij Challenge is daar een handige tool voor.

Ik hoef geen zakje!

Plastic doet me vanbinnen krimpen. Toen ik in België woonde, slaagde ik erin om zo goed als plastic vrij te leven. Door groentepakketten te bestellen bij een coöperatieve De Wassende Maan en verpakkingsvrij te winkelen. In Nederland kwam ik in een plastic nachtmerrie terecht. In de meeste supermarkten worden vele groenten zelfs één per één in folie gewikkeld. Brood bij een bakker- dat krijg je uiteraard ook in een plastic zakje.

Voor we het doorhebben, belanden we altijd met een serieuze hoeveelheid plastic in huis. Waar je nog enigszins invloed op hebt zijn plastic tassen. In vele winkels worden je inkopen automatisch in een plastic zakje gestopt. Ik heb me erop moeten trainen om op tijd in te grijpen en nee te zeggen: Ik hoef geen zakje! Terwijl mensen me vaak raar aankijken. Dikwijls geef ik het terug als iemand het toch niet kon laten om mijn groenten in te pakken.

Het gaat zelfs niet alleen om afval maar om onze gezondheid. Blijkbaar krijgen we van alles binnen door de plastic verpakkingen. Plastic zit ondertussen letterlijk overal: van je theezakje tot de vissen of schaaldieren… En we zijn uiteindelijk wat we eten…

Plastic Ocean geeft plastic-plaag wereldwijd goed weer:

***

Februari. Ook al ben ik geen fan van voornemens of “maanden zonder ditjes of datjes”, dan is het toch wel de moeite om ten minste te proberen. En niet alleen in februari ?

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *