Amstelveen represents

Zeven maanden wonen we hier ondertussen. Officieel is het nog Zuid maar je als de rivier 500 meter van ons appartement oversteekt ben je al in Amstelveen. We klagen voortdurend dat het ver van het centrum is (min of meer zeven km). Maar ik zit hier uiteindelijk wel graag, in het groen. Daarom hang ik hier af en toe wel eens rond.

Lentekriebels. Onze buren zijn er klaar voor! Stoeltjes, tafels, barbecues. Deze vroegtijdige voorbereidingen (het is nog veel te koud) doen me denken aan mijn jaar in Engeland. Ik kan me het aanbreken van lente nog goed herinneren. Toen de zon maar heel verlegen en zacht begon te schijnen, wisselden Engelse meisjes hun winterboten al voor teenslippers. Hier heb ik nog niemand in de sandalen zien rondlopen maar de barbecues staan al klaar.  Binnenkort wordt onze binnenkoer gevuld met rook en geur van sappige biefstukken.

Ik had vanaf het begin de indruk dat we in een sprookjesachtige of spookachtige omgeving wonen- op moerassen, aan de grens tussen stad en een bos.

Sommigen mensen kunnen de Kerst toch niet zo gemakkelijk loslaten.

Inspiratie-hoek in het Il Caffè (Uilenstede). Dat zou nog wel eens een roman voor me kunnen zijn. In Helden van de grens reist Josie met haar kinderen Paul en Ana in een krakkemikkige camper naar Alaska. Haar ex-man Carl weet niets van de onderneming…

Echt waar? 🙂

2 thoughts on “Amstelveen represents

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *